دمی با سکوت

اتاقی خای

خالی از احساس

خالی از لبخند

خالی از نور

زنی در آستانه ی فصلی سرد

زانوانش در آغوش

و لباسی به رنگ عزا

به تابلوی خاطراتش زل میزند

اشکی از گوشه ی چشم پاک میکند

آیینه ی قدیمی کوچکش را از چهره ی خود محو میکند

و پارچه ای به رنگ لباسش برویش پهن میکند

به گذشته فکر میکند

روزهایی همه بلند....همه سیاه....همه کبود

به پنجره ای می نگرد که نوری از آن تجاوز نمیکند

همه چیز سرد است

همه چیز تاریک است

همه چیز محو و ناچیز است

هق هق میزند

صدایش را فقط خدا میشنود

سرش را بر زانوانش میگذارد

و هق هق ...جایش را به سکوت میبخشد

و برای آخرین بار

آن تاریک خانه را ترک میکند

و طعم از دست دادن را در دوباره زیستن میچشد

p_karami

فروردین88

من هیچ حرفی برای گفتن ندارم....

فقط گاهی دلتنگیهایم را به دست کاغذم میسپارم....

همین!

امروز خوبم

.

نماز میخوانم

.

و ساعت یک ربع مانده به هشت

.

.

.

به شوق ربنا به پای تلویزیون مینشینم

.

.

و با صدای الله اکبر

.

افطار میکنم

.

.

.

و به پای سفره پر برکت خدا مینشینم

.

.

.

.

و به امید

آن روز که توشه ای برای آخرت داشته باشم

.

چشم میدوزم

.

.

.

.

.

.

طاعات و عباداتتان

قبول حق

واینک سالهاست که در سکوتی ممتد به سر میبرم...

حال می پرسند چرا ساکتی؟

با لبخند به رویشان میکنم و می گویم:

"اندکی شراب سکوت نوشیده ام...!"

اردیبهشت 87

زمان میگذرد

عقربه ها بی صبرانه میروند

صدای تیک تاک ساعت

مدام در گوشم زمزمه می شود

و من به دنبال ثانیه های رفته

سراغ مقصدی میگیرم

و دستهایش میلرزید

نفسهایش به حالت خفقان می رفت

وقدم زدن برایش سخت بود

و ذهنش به زیستنی فکر می کرد که برایش محال ترین تصویر ممکن بود

ناگهان آرام آرام کسی در گوشش آوازی دل انگیز خواند

پس از چندی لبخندی غریب بر لبانش جاری گشت

و شرابی نوشین بر لبان خورانید

و چشمش بر آسمان خیره گشت

و به ابدیت پیوست

40 روز گذشت

سنگ قبری نهادند

.

.

.

.

رویش نوشته بود

30 سال بارانی بود

وتا ابد به آفتاب نگریست...

بهمن86

خودت را کجا جا گذاشتی!؟

هدف من از ایجاد این وبلاگ

گذاشتن متن هام

وگاهی گذاشتن شعرهای شاعران هست

موفق باشید